De meisjes

Het is weer vrijdag! De meisjes zijn net opgehaald door Danny en komen de deur binnen lopen, vrolijk, uitgelaten en met een tevreden uitdrukking op hun gezichtjes, afgelopen week zijn ze in het ‘hospice’* geweest. Hier gaan beide meisjes al jaren eens in de twee/drie maanden, een midweek heen voor therapieën. Dit is voor hen, hoe gek het ook klinkt, echt een soort vakantie. Gister mocht ik een kijkje nemen bij de meisjes in het hospice terwijl ze kinotherapie kregen, wauw wat een feest is dit voor hen! Spelen met skippyballen, op het waterbed met mooie lampen.. medewerkers met een zichtbare passie voor hun vak. Terwijl de therapie gegeven werd kreeg ik uitleg en tips over hoe we Andreea kunnen stimuleren om goed op te hoesten (i.v.m. de taaislijmziekte) en hoe we thuis met de meisjes oefeningen kunnen doen.

De jassen, mutsen en sjaals zijn inmiddels af en Ik geniet ervan als ik Ana vervolgens hoor zeggen ‘ah het is fijn om weer thuis te zijn’ terwijl ze bij David en Benjamin gaat zitten om te spelen. Andreea laat het merken door haar knuffels, kusjes en grote lach op haar gezicht.
Thuis.. dat is het bij ons wel zoveel meer geworden in het afgelopen jaar voor deze twee mooie, bijzondere meisjes! Ze hebben hun plekje in ons gezin, ze horen erbij!

Nadat we in de eerste instantie in juni hadden besloten de zaak van de meisjes niet voor de rechter te brengen zijn we afgelopen maand op ons besluit terug gekomen. Onze situatie om pleegzorg te doen, blijft een grijs gebied in de Roemeense wetgeving. Deze maand zal de zaak daarom toch aan de rechter voorgelegd, om zijn/haar oordeel erover te laten vellen. Met als enige belang voor ogen ‘het welzijn van de meisjes’.

En ondertussen mogen we investeren in hun levens, de tijd dat ze bij ons zijn maakt een wezenlijk verschil in hun ontwikkeling en dat is geweldig om te zien en te horen van mensen om ons heen die de meisjes kennen.

Daarnaast konden we afgelopen zomer starten met het medische traject van het oudste meisje, daarover in een volgend blog meer!

Hieronder een foto van Ana, Andreea en David aan het puzzelen. Het lijkt misschien een hele gewone foto, maar voor ons was dit weer zo’n bijzonder momentje!
Het maken van een puzzel was iets wat de meisjes niet deden toen ze hier een jaar geleden kwamen, en dit met z’n drieën te doen dat was ook ondenkbaar, op de foto zijn ze elk met hun eigen stukje bezig en iets later brachten ze de puzzel bij elkaar.

*Hospice: Dit hopsice is een prive-instelling met hoge kwaliteit van zorg. Naast dat mensen met een terminale ziekte in het hospice verblijven is er een kinderafdeling, waar o.a. kinderen als Ana en Andreea, welke opgroeien in een opvanghuis en gediagnosticeerd zijn met een chronische ziekte, levensverkortende ziekte of handicap eens in de 2/3 maanden een midweek in het hospice verblijven waarbij ze volop therapieën krijgen.

img_0364 img_0365 img_0366