Mama, waar zouden ze zijn?

We hebben weer een fijn weekend met de meisjes achter de rug! En zoals vaak op de maandagochtend kletst David, over Ana en Andreea. Vanochtend vroeg David waar de meisjes waren, ik vertelde hem dat ze weer terug naar ‘cabana’ zijn, het Roemeense woord voor blokhut (het huis waar ze wonen is een soort megablokhut). We hebben David uitgelegd dat Ana en Andreea geen ouders hebben die voor hen zorgen, dat ze met allemaal andere kindjes in een groot huis wonen. Dat is wel bij hem blijven hangen want met regelmaat zegt hij tegen ons ‘Ana en Andreea hebben geen papa en mama’, zo ook vanmorgen weer met de vraag die erachter aan kwam ‘waar zouden ze zijn?’ 

Deze vraag bleef vandaag in mijn hoofd hangen, ‘waar zouden ze zijn?’ Waar zouden de ouders van Ana en Andreea zijn, van al die andere kinderen in de opvanghuizen? Zouden ze veel denken aan hun kinderen?

Zouden wij de ouders voor Ana en Andreea mogen zijn?

Een onzekere tijd, voor ons.. niet voor de meisjes, zij weten niet anders dan dat ze gewoon de weekenden komen en dat is het, Ze weten niet dat we bezig zijn met pleegzorg voor hen. Dat zullen ze pas horen als alles zeker is!

De advocaat is met de zaak bezig en over een maand/anderhalve maand hopen we uitspraak te hebben van de rechter.

We houden jullie op de hoogte en als jullie gewend zijn om te bidden, Bidden jullie met ons mee? Voor Ana en Andreea en voor al die andere kinderen die moeten opgroeien zonder hun papa en mama..

Bedankt!